<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:dcterms="http://purl.org/dc/terms/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"  xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" version="2.0">
  <channel>
    <title><![CDATA[Ara Andorra - Abel Pié]]></title>
    <link><![CDATA[https://www.ara.ad/firmes/abel-pie/]]></link>
    <description><![CDATA[Ara Andorra - Abel Pié]]></description>
    <language><![CDATA[es]]></language>
    <ttl>10</ttl>
    <atom:link href="http://www.ara.ad:443/rss-internal" rel="self" type="application/rss+xml"/>
    <item>
      <title><![CDATA[‘Con la venia de su señoría’]]></title>
      <link><![CDATA[https://www.ara.ad/misc/con-venia-su-senoria_129_3571191.html]]></link>
      <description><![CDATA[<p>L’expressió que dóna títol a aquest article, que molts advocats utilitzen per adreçar-se al jutge, és clau a l’hora d’intentar entendre per què l’Estat ha obligat a fer la prova d’accés a l’advocacia, a Catalunya, en castellà. El diccionari defineix <em>vènia</em> com a “llicència concedida a un inferior”. Doncs bé, aquesta és l’actitud del govern espanyol, de qui depèn la prova: “Jo et concedeixo la llicència, <em> ergo</em> jo imposo la llengua”. </p>]]></description>
      <dc:creator><![CDATA[Abel Pié]]></dc:creator>
      <guid isPermaLink="true"><![CDATA[https://www.ara.ad/misc/con-venia-su-senoria_129_3571191.html]]></guid>
      <pubDate><![CDATA[Wed, 03 Jun 2015 17:40:14 +0000]]></pubDate>
      <subtitle><![CDATA[]]></subtitle>
    </item>
  </channel>
</rss>
